صفات مومن

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در روایتی به امیرالمؤمنین می‌فرمایند: سزاوار است که مؤمن، هشت صفت داشته باشد که در این فرصت به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

اول: وِقارٌ عند الهَزائِز. در سختی‌ها و تلاطم‌های زندگی، سنگین باشد یعنی فرصت رسیدگی به حادثه را به خودش می‌دهد و سعی می‌کند که حادثه را بشناسد و از آن به‌سلامت عبور بکند.

دوم: صبرٌ عند البلاء. بلاء که نازل شد، صبور باشد یعنی هدف زندگی خودش را با این حوادث سخت و دشوار گم نکند. که این بلاء هم اعم است از بلایای شخصی مثل بیماری یا بلا و حوادث خانوادگی یا بلاهای اجتماعی

سوم: شُکرٌ عند الرَّخاء، در زمان آسایش و خوشی، شکر کند، غفلت او را فرا نگیرد! که شکر از صبر اهمیتش کمتر نیست اگر بیشتر نباشد؛ چون زندگی‌های راحت برخی انسان‌ها را دچار غفلت و سقوط می‌کند. شکوربودن، یعنی دائم متذکّرِ نعمت خدا بودن.

چهارم: قُنوعٌ بِما رَزَقَه الله عزّوجلّ. قانع باشد به آنچه خدای متعال به او داده است. نه اینکه دنبال زندگی نباشد؛ یعنی زبان به شکایت و نارضایتی باز نکند که چرا فلان چیزم کم است؟ یا مثل فلان‌کس نیست؟ این‌طور نباشد.