اهمیت_ماه_رمضان

سلام علیکم

بسم الله الرحمن الرحیم

پیامبر خدا در خطبه پایانی ماه شعبان بنابر روایتی می فرمایند: «ایُّها النّاس! إنَّهُ قَد أقبَلَ إلَیکُم شَهرُ الله… هُوَ شَهرٌ دُعیتم فیهِ إلی ضیافَةِ الله.» پیامبر خدا فرمودند: «ای مردم! ماه خدا به سوی شما آمده… ماهی است که در آن به مهمانی خدا دعوت شده‌اید.»

چند نکته پیرامون این حدیث شریف عرض کنم:

نکته اول: دعوت به ضیافت الهی
همه‌ی ما دعوت‌شدگان ضیافت بزرگ و پربرکت الهی هستیم. مثل مهمانی‌هایی که در دنیا می‌رویم؛ اما دعوت خدا فرق دارد. لازمه‌اش همت و تصمیم ماست. اگر حرکت کنیم و وارد این سفره‌ی آسمانی شویم، پذیرایی او نصیبمان می‌شود، اما اگر بی‌توجه باشیم، سهمی نخواهیم داشت.

نکته دوم: پذیرایی ویژه خداوند
در این ضیافت، پذیرایی خداوند چیزی بالاتر از نعمت‌های دنیوی است؛ بزرگترین هدیه، فرصت نزدیکی و تقرب به اوست. این فرصت در روزه‌داری، تلاوت قرآن و اصلاح روابط میان خودمان جلوه‌گر می‌شود. هرکدام از این اعمال، ما را به خدا نزدیکتر می‌کند.

نکته سوم: روزه حقیقی از نگاه امام سجاد علیه‌السلام
امام سجاد علیه‌السلام در دعای ورود به ماه رمضان از خدا می‌خواهد: «وَاَعِنّا عَلى صِيامِهِ بِكَفِّ الجَوارِحِ عَنْ مَعاصِيك؛ خدایا کمکمان کن که با نگهداری اعضا و جوارح از گناه، حقیقت روزه را درک کنیم.» یعنی روزه فقط نخوردن و نیاشامیدن نیست، باید چشم و زبان و دل ما هم روزه‌دار باشند و از گناه دوری کنند.

در پایان، همان طور که پیامبر فرمودند، از خدا می‌خواهیم با نیت‌های پاک و دل‌های صاف، ما را موفق کند تا روزه بگیریم و قرآن بخوانیم و مهمان شایسته این سفره الهی باشیم..

متن اصلی:

پیامبر خدا درباره‌ی ماه مبارک رمضان فرمود: ایها الناس ! انه قد اقبل الیکم شهر الله.....هُوَ شَهرٌ دُعیتُم فیهِ اِلى ضیافَةِ اللَه؛‌ خیلی خب، شما دعوت شدید. انسان گاهی یک جایی ‌دعوت میشود، اجابت میکند، میرود به آن مهمانی و پذیرایی میشود؛ یک وقت هم نه، دعوت کرده‌اند ما را، همّت نمیکنیم که ‌حرکت کنیم و به آن مهمانی برویم و پذیرایی بشویم؛ پس این، دست من و شما است. این ماه، ماه رمضان است، ماه ضیافت است، ‌ماه گستره‌ی بی‌نهایت رحمت الهی است.

آن کسی که برود سر این سفره بنشیند و پذیرایی بشود کیست؟ بحث سر این است. ‌باید همّت بکنیم که ما وارد این تالار عظیم پذیرایی بشویم و سر این سفره بنشینیم. این ضیافت چیست؟ حالا اگر همه‌ی شما ‌ان‌شاءالله به بهترین وجهی وارد این تالار ضیافت شدید و به ضیافت الهی مشرّف شدید، خدای متعال به شما چه خواهد داد؟ ‌پذیرایی الهی عبارت است از فراهم کردن فرصت تقرّب به خدا؛ یعنی از این چیزی دیگر بالاتر نیست. خدای متعال در این ماه ‌فرصت تقرّب به خودش را فراهم کرده؛ اگر شما وارد این ضیافت شدید، از این پذیرایی بهره‌مند میشوید. این فرصت چیست؟

این ‌فرصت، روزه است؛ این فرصت اجر بی‌پایان تلاوت [کتاب] الهی است، تلاوت قرآن است؛ این فرصت اجر مضاعف برای اصلاح ‌ذات‌البین است و امثال این چیزها که در خطبه‌ی رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) وجود دارد. از خدای متعال بخواهیم ‌اینها را؛ بخواهیم که خدای متعال به ما این توفیق را بدهد که از این فرصتها استفاده کنیم. لذا فرمود: فَاسأَلُوا اللَهَ رَبَّکُم بِنیّاتٍ ‌صادِقَةٍ وَ قُلوبٍ طاهِرَةٍ اَن یُوَفِّقَکُم لِصِیامِهِ وَ تِلاوَةِ کِتابِه؛ این را از خدا بخواهید‌.

بحمدالله شما[قاریان قرآن] اکثراً جوان هستید و دلهای پاک و نورانی و متلألئ که انسان واقعاً غبطه میخورد به حال شما جوانها؛ ‌میتوانید از این فرصتها به بهترین وجهی استفاده کنید. حضرت سجّاد (سلام اﷲ علیه) در دعای چهل‌وچهارم صحیفه‌ی سجّادیّه ‌که دعای ورود به ماه رمضان است، به خدا این جور عرض میکنند: وَ اَعِنّا عَلی صیامِهِ بِکَفِّ الجَوارِحِ عَن مَعاصیه؛ صیامِ این جوری؛ ‌معلوم شد که صیام، فقط نخوردن و اجتناب از این کارهای ظاهری نیست؛ این هم جزو این صیامی است که شما را به خدا آن جور ‌نزدیک میکند: کفّ جَوارِح از معاصی الهی؛

وَ استِعمالِها فیهِ بِما یُرضیک؛ البتّه دعا، دعای مفصّلی است و من توصیه میکنم که ‌کسانی که نخوانده‌اند این دعا را بخوانند؛ بخوانید این دعا را و واقعاً بهره‌مند بشوید؛ شماها این لیاقت را دارید که از کلمات امام ‌سجّاد در صحیفه‌ی سجّادیّه به بهترین وجهی استفاده کنید؛ دنباله‌اش بعد از فاصله‌ای میفرماید: وَ اَن نَتَقَرَّبَ اِلیکَ فیهِ مِن ‌الاَعمالِ الزّاکیَةِ بِما تُطَهِّرُنا عَن الذُّنوبِ وَ تَعصِمُنا فیهِ مِمّا نَستَأنِفُ مِنَ العَیوب؛ خدای متعال هم از گذشته ما را پاک کند، هم در ‌آینده ما را محفوظ کند و نگه دارد؛ قدر این ماه را بدانیم‌