از غدیر تا امروز - استاد ماندگاری 

⬅ولایت مهم‌ترین مسئله دین، اصلی‌ترین هدف دشمن و بزرگ‌ترین بستر تربیت انسان است.» این جمله، خلاصه‌ای از حقیقتی است که این روزها بیش از هر زمان دیگر نیاز به بازخوانی دارد. در روزگاری که دشمن با همه توان به میدان آمده، فهم درست از ولایت نه یک انتخاب که یک ضرورت بی‌بدیل است.

⬅ولایت را نباید تنها در کتاب‌های کلامی و درس‌های اعتقادی جست. ولایت، یعنی مربی‌گری یک تیم؛ بدون مربی، هر بازیکنی هرچقدر ماهر باشد، به پیروزی نمی‌رسد. یعنی کارگردانی یک فیلم؛ بدون کارگردان، بهترین بازیگران نیز در آشفتگی گم می‌شوند. یعنی فرماندهی در میدان نبرد؛ نبود فرمانده، مساوی با شکست حتمی است. جامعه نیز بدون این «مدیریت و راهنمایی»، تیمی بی‌مربی و صحنه‌ای بی‌کارگردان خواهد بود.

⬅نکته ظریف آنجاست که ولایت تنها به عصر حضور امامان معصوم علیهم السلام اختصاص ندارد. در دوران غیبت نیز جامعه اسلامی همچنان تشنه هدایت و رهبری است. از همین جاست که «ولایت فقیه» معنا می‌یابد؛ نه به عنوان یک نظریهٔ سیاسی خشک، بلکه به مثابهٔ ادامهٔ طبیعی و ناگزیر همان مسیری که از غدیر خم آغاز شد.

⬅ولایت‌مداری تنها به گفتار و شعار خلاصه نمی‌شود، بلکه سه مرحله دارد: نخست، ولایت‌مداری فکری، یعنی باور کنیم که ولی جامعه مسائل را «زودتر، بهتر و عمیق‌تر» از ما درک می‌کند. دوم، ولایت‌مداری عملی، یعنی هماهنگ کردن رفتار با آن باور. سوم، استقامت در مسیر ولایت، چرا که راه دشوار است و دشمن در کمین.

⬅دشمنان از صدر اسلام تا امروز، روشی ثابت داشته‌اند: ابتدا تضعیف ولایت، سپس تخریب آن، و در نهایت بدل‌سازی. بنی‌امیه و بنی‌عباس این مسیر را پیمودند و امروز نیز همان خط دنبال می‌شود. اما ملت ایران در پنجاه سال گذشته، نتیجهٔ تمسک به ولایت را با چشم دیده است: عزتی که جای ذلت را گرفت، امنیتی که در منطقه بی‌نظیر است، پیشرفتی که دشمن را به حیرت وا داشته. جبههٔ مقاومت امروز، ثمرهٔ همین درخت تناور فرهنگ ولایی است.

⬅دههٔ ولایت تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بهترین فرصت برای ترویج فرهنگ ولایت‌مداری، مقاومت، مجاهدت و استقامت در جامعه است. فرصتی برای تبیین این مفاهیم برای نسلی که تشنهٔ حقیقت است
✍محمدمهدی ماندگاری