🔹فریادهای مردم مبعوث شده
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی
#ویژه_تجمعات_شبانه
🔻فریاد نهم: مردم مبعوث شده، فریادهای شما در تصمیمگیریهای مهم مؤثر است.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ (محمد: ۷)
ای مردم مبعوثشده! این وعده رهبر عزیز شهیدمان بود که «مردم کار را تمام میکنند.» این شبها بیش از هر زمان دیگری باید قدمهایمان را بر زمین محکم کنیم ونگاهمان را به آسمان بدوزیم. ما به دعوت خدای خود لبیک گفتهایم که فرمود: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّه» و خداوند وعده داده است که اگر به این دعوتش لبیک گوییم و در میدان بمانیم، به یاریمان میآید: «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ» و میدانید وقتی خداوند به یاریمان بیاید چه میشود: «إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ»؛ آنوقت دیگر هیچ ابرقدرتی نمیتواند بر ما پیروز شود.
چند روز پیش به خاطر یک توئیت ناپخته و نادقیق یکی از مسؤولین تنگه هرمز با هزینههای بالا برای ما و کاهش شدید قیمت نفت باز شد ولی با مطالبهگری و فریادهای شما مردم در میدان مجدد بسته شد. رهبر معظم انقلابی فرمودند که «مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.» ما باید شروط رهبری را از مسؤولان مطالبه کنیم. نباید هستهای را مذاکره کنیم. نباید به وعدههای دشمن عهدشکن اعتماد کنیم. نباید تنگه هرمز را باز کنیم. نباید از غرامت بگذریم. نباید از خون رهبر شهیدمان بگذریم. مذاکره برای رفع محاصره دریایی (که بعد از مذاکره اسلامآباد انجام شده) اشتباه راهبردی است. محاصره اقدام نظامی بوده و باید با اقدام نظامی رفعش کرد.
(الله اکبر، الله اکبر...)
ای مسؤولین؛ برای حل مشکلات اقتصادی مردم وارد تله مذاکرات با دشمن نشوید. دیدیم که تحریمهایی که سالیان سال با مذاکره لغو نشد، با جنگ رفع شد. ما تنگه هرمز و منابع درآمدی جدیدش (حداقل به اندازه ۵۰میلیارد دلار) را در جنگ به دست آوردیم.
این مطالبه مردم مبعوث شده است که راهی جز مبارزه نمانده است و ما مردم از این مبارزه در راه خدا هیچ هراسی نداریم و از مسؤولان مطالبه میکنیم که با دشمن عهدشکن طبق دستور قرآن عمل کنند.
ای ملت دلاور و ای غیورمردان و شیرزنان جبهه حق! سالیان سال است که تاریخ، معلم بیداری ماست. ما با چشم خود دیدیم و با گوشت و پوست خود لمس کردیم که دشمنِ مستکبر، پای هیچ عهد و پیمانی نمیماند. لبخندهایشان روی میز مذاکره، تنها نقابی برای خنجرهای زهرآلودشان در میدان عمل است. باز هم آمریکا در اسلام آباد دبه کرد و نه تنها آن ۱۰ شرط را نپذیرفت بلکه اقدام به محاصره دریایی هم کرد. در برابر چنین دشمنی که عهدشکنی و سوءنیتش برای این ملت مبعوثشده ثابت شده و خوی و ذات اوست، راه چاره چیست؟
عدهای غربگرای ترسو و مرعوب، باز هم نسخه سازش و تسلیم میپیچند؛ اما خداوند متعال در سوره مبارکه توبه، خط باطل بر این تفکر ذلیلانه کشیده و دستور صریح و قاطع خود را صادر فرموده است:
وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ
اگر پس از بستن پیمان، سوگندهای خود را شکستند و در دین شما طعنه زدند، پس با پیشوایان کفر بجنگید؛ چرا که آنان را هیچ تعهد و سوگندی نیست، تا اینکه از این دشمنی و عهدشکنی دست بردارند!
[الله اکبر… الله اکبر… الله اکبر…]
این خاماندیشی است که با مذاکره و کوتاه آمدن جلوی دشمن عهدشکن مستکبر، بتوان جلوی دشمنیها را گرفت! اتفاقا راهبرد قرآن این است: فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ
چرا؟ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ
تا کجا؟ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ
خداوند دستور میدهد با آنان بجنگید تا زمانی که دست از دشمنی بردارند. تا دیگر جرئت نکنند پیمانشکنی کنند. تا دیگر به فکر تجاوز مجدد هم نیفتند. تا زمانی که از ترس میدان را خالی کنند و فرار کنند:
با این حال، همیشه عدهای هستند که پای این دستور الهی لنگ میزنند و بهانهتراشی میکنند. خداوند این جماعت سستعنصر را به توبیخ میکشد و میفرماید:
أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ ... وَ هُمْ بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ؟
آیا با گروهی که سوگندهای خود را شکستند ... و نخستین بار آنها جنگ را با شما آغاز کردند، نمیجنگید؟!
ریشه این سستی و انفعال چیست؟ قرآن کریم دست روی نقطه ضعف این افراد میگذارد و میپرسد:
أَ تَخْشَوْنَهُمْ؟ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنتُمْ مُؤْمِنِينَ
آیا از آنها میترسید؟! در حالی که اگر مؤمن هستید، خداوند سزاوارتر است که از او بترسید!
و هیهات که ما از دشمنی که دستش به خون رهبرمان آغشته است بترسیم و سازش کنیم.
(الله اکبر... الله اکبر....)
(با صدایی بلندتر و کوبندهتر): قرآن کریم، این آیه را برای ما فریاد میزد:
فَلَا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُمْ وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ (محمد: 35)
هرگز سست نشوید و دشمن را به صلح (ذلیلانه) دعوت نکنید، در حالی که شما برترید و خدا با شماست و اعمال و تلاشهای شما را نمیکاهد!
این پیام قرآنی رهبر شهیدمان است: «اگر دیدید که طرف، مورد اطمینان نیست، دروغ میگوید، حیله میکند، نه؛ لا تَهِنوا وَ تَدعوا اِلَى السَّلم؛ اگر اینجوری است حق ندارید؛ اگر احساس کردید، فهمیدید، قرینهها نشان دادند که طرف [مقابل] صادق نیست، دروغ میگوید، در ظاهر این دست را جلو آورده که با شما دست بدهد امّا با آن دست دیگرش، پشت سر یک خنجر زهرآلود را قبضه کرده و گرفته، فَلا تَهِنوا وَ تَدعوا اِلَى السَّلم؛ هرگز قبول نکنید. یا اگر چنانچه پیمانی بستید، وَ اِن نَکَثوا اَیمانَهُم مِن بَعدِ عَهدِهِم، شما هم با آنها مقابلهبهمثل کنید؛ پیمان شکستند، پیمانشان را بشکنید.» (۱۴۰۲/۰۵/۲۶ بیانات در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران)
معنای این جمله رهبر انقلاب که فریادهای ما در خیابان در نتیجه مذاکرات تأثیرگذار است، به همین معناست. ما باید این آیات و بیانات رهبری را سرلوحه مطالبات خود قرار دهیم. تا مبادا یک جریان فکری واداده و ترسان، که همیشه در بزنگاههای تاریخ، با نقاب صلحطلبی و به بهانه جلوگیری از جنگ، سراب مذاکره با آمریکا را در برابر چشمان ملت میگیرد، فرصت جولان پیدا نکند.
