🔹 فریادهای مردم مبعوث شده (۳۲)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی #ویژه_تجمعات_شبانه
🔻فریاد سیودوم: ملت ایران مکتب و اندیشۀ امام شهید خود را بهخوبی میشناسد...
«رَبَّنا وَ ابْعَثْ فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ» (بقره/ ۱۲۹)
سلام خدا و ملائکهاش بر شما مردم بیدار و آگاه ایران!
عزیزان! برای بیان مطلبی که غرض اصلی ماست، لازم است آیۀ شریفهای را که در ابتدا قرائت شد، اندکی توضیح دهیم.
این آیۀ شریفه، یکی از وظایف مهم ولی و رهبر جامعه را بیان میفرماید که عبارت است از تبیین صادقانۀ مسائل برای مردم، با هدف تربیت و رشد آنها؛ تلاوت کردن یعنی «عباراتى را پشت سر هم و روى نظام صحيحى خواندن»؛ و تعلیم کتاب و حکمت، یعنی آگاه کردن مردم. وقتی این دو محقق شد، تربیت و تزکیه نیز محقق میشود.
مردم عزیز ایران! هم امام راحل، هم امام شهید و هم امام حیّ و رشیدمان، این وظیفۀ مهم را به بهترین وجه در قبال مردم انجام دادهاند و مردم در موضوعات اساسی و مهم، بهخوبی میدانند سخن و راه درست کدام است.
رهبر شهید انقلاب، با استدلالهای مختلف از ابتدای دوران رهبری تا زمان شهادتشان، در ترسیم چهره واقعی #دشمن و چراییِ منع #مذاکره با او، فرمایشات متعددی را ایراد فرمودند. رأی و نظر ایشان آنقدر #واضح و روشن است که کسی نمیتواند خدشهای به آن وارد کند؛ اما متأسفانه چه در زمان حیات مبارکشان و چه پس از شهادتشان، میبینیم که عدهای، حتی بعضاً با نیتهای خیرخواهانه، نسبتهایی را به ایشان میدهند که یقین داریم اشتباه است.
متأسفانه چند روز قبل، رئیسجمهور محترم خاطرهای را از رهبر شهید نقل کردند که با محکماتِ فرمایشات ایشان در تعارض بود. رهبر شهید انقلاب با اطلاع از جزئیات مسائل و با علم به سختیهای ادارهٔ کشور در شرایط تحریم و فشار دشمن، نظرشان بر مذاکره نکردن با دشمن غدار، پست و بدعهد بود؛ اینطور نیست که وقتی آقای رئیسجمهور توضیحاتی دربارهٔ سختیهای ادارهٔ کشور ارائه میکنند، بهیکباره نظر رهبر شهید تغییر کند و متوجه مسئله بشوند! این نقلقول واقعا خندهدار است!
اما علت مدارای رهبر شهید و رهبر حیّ و رشید با موضوع مذاکره چیست؟ سلوک رهبر شهید، مدارا با نظر دولتها بود؛ اگر میدیدند دولتی با فکر و اندیشهٔ ایشان همراهی نمیکند، تا جایی که مصلحت اقتضا میکرد، سعی میکردند مدارا کنند. پس اینگونه نبوده که نظرشان تغییر کرده باشد؛ بلکه وقتی توان [و اصرار] شما را میبینند، #مجبور میشوند با شما همراهی کنند تا امورات کشور با چالش روبهرو نشود، و این واقعاً مایهٔ تأسف است.
جالب است که رهبر شهید در سالهای اخیر، علت اجازه ندادن به مذاکره با آمریکا را نه آیات قرآن و اخبار غیبی، بلکه «تجربه» بیان کردند! یعنی مسئله آنقدر واضح و روشن است که با چشم عادی و معمولی و اندکی توجه، متوجه میشویم که مذاکره بیفایده است و فقط کار را سختتر میکند.
برخی میگویند اگر مذاکره نکنیم، چه کنیم؟ دوگانۀ «جنگ یا مذاکره» غلط است؛ آن دوگانهای که پیش روی ملت ایران قرار دارد، دو چیز بیشتر نیست: « #مبارزه یا #تسلیم». اگر مذاکره بخشی از مبارزۀ ما با آمریکا باشد که هیچ؛ (که باید هم همینطور باشد.) اما اگر مذاکره، واژۀ زیباکنندۀ تسلیم در برابر ارادهٔ شیطان بزرگ است، هیهات که ملت ایران چنین گزینهای را انتخاب کند!
[الله اکبر... الله اکبر... الله اکبر...]
لذا آقایانِ مسئول تکلیف خودشان را با این موضوع روشن کنند. آن چیزی که ما در این سالها از مذاکره دیدیم، مسیر پذیرش ارادهٔ آمریکا بود؛ همچون خسارت ذلتبار برجام.
این جملۀ رهبر عزیز انقلاب در پیام به حجاج که فرمودند «معادلات در این منطقه به قبل از جنگ برنمیگردد»، اتمام حجتی با مردم و مسئولان بود؛ یعنی ملت ایران مصمم است منافع آمریکا در منطقه را با چالش مواجه کند و اجازهٔ حضور نظامی به آمریکا در منطقه را ندهد. حال اگر مذاکره یا هر ابزار دیگری در تضاد با این هدف باشد، حتماً ملت ایران در برابر آن خواهد ایستاد.
و السلام علیکم و رحمه الله.
