🔹 فریادهای مردم مبعوث شده (۳۷)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی #ویژه_تجمعات_شبانه
🔻فریاد سیوهفتم: لبنان، جانِ ایران است.
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ * كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ * إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلُونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ (صف: ۲ تا ۴)
ای کسانی که ایمان آوردهاید! چرا سخنی میگویید که عمل نمیکنید؟! نزد خدا بسیار موجب خشم است که سخنی بگویید که عمل نمیکنید! خداوند کسانی را دوست میدارد که در راه او پیکار میکنند؛ گویی بنایی آهنیناند!
سلام بر شما مردم عزیز ایران که فشارها و تنگناها باعث نشد از سخن حق دست بکشید!
دلهای همۀ ما به خاطر اتفاقات دردناک جنوب لبنان مالامال از اندوه است؛ حتی کسانی که در سالیان گذشته شعار «نه غزه، نه لبنان» سر میدادند، در این جنگ اخیر فهمیدند که حزبالله خط مقدم دفاع از جمهوری اسلامی بود و حتی این موضوع را در اظهارنظرهای خود نیز بیان کردند؛ چه برسد به شما مردم عزیز که از ابتدا نعمت وجود حزبالله را درک کرده بودید.
در این سالها، هیچ گروه مردمی مثل حزبالله، پشتیبان ایده و کنش جمهوری اسلامی نبود. آنها از همان سالهای ابتدایی تأسیس، خود را سرباز امام خمینی (ره) میدانستند و منویات ایشان و بعدها خلف صالح ایشان، رهبر شهیدمان را از عمق جان باور داشتند.
شهید نصرالله ـ رحمت و رضوان خدا بر روح بلند او باد ـ در مصاحبهای فرموده بود: «من آنقدر بر اندیشۀ امامین انقلاب مسلط هستم که در هر واقعهای، حتی اگر فرمایشی از حضرت آقا به من نرسد، میفهمم خواست ایشان چیست و سعی میکنیم طبق همان عمل کنیم.»
رسیدن به چنین جایگاهی بسیار دشوار است؛ اینکه فرد بهلحاظ ظرف وجودی چنان رشد کرده باشد که دست و بازوی ولیّ الهی شود، به این معنا که اراده خود را در اراده امام جامعه حل کند.
حزبالله لبنان در این ۴۴ سال از زمان تأسیسش، برای تحقق این فرمایش امام راحلمان (ره) که فرمود: «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود»، با همه وجود تلاش کرد. نه فقط نیروهای نظامی، بلکه همه مردم جنوب لبنان ـ از شیعه و سنی ـ برای تحقق این هدف هزینه دادند. بعد از طوفانالاقصی این کلیپ در فضای مجازی بسیار بازنشر شد که یکی از ساکنان شهر «الخیام» ـ شهری هممرز با رژیم منحوس صهیونیستی ـ میگفت: «این سومین باری است که اسرائیل خانه و زندگی من را با خاک یکسان میکند و من بعد از هر بار تخریب، آن را از نو میسازم» و به این کار افتخار میکرد؛ یا فرد دیگری بود که میگفت: «هر بار که خانهام را بازسازی میکنم، به این فکر میکنم که اگر رژیم مجدداً خانهام را تخریب کرد، با نقشهای جدید آن را بسازم!»
این حد از ایثار و هزینه دادن برای آرمانها و باورها، در هیچ کجای دنیا دیده نمیشود؛ شاید این سخن گزاف نباشد اگر بگوییم این مقدار که شیعیان مظلوم جنوب لبنان برای آرمان نابودی اسرائیل، آزادی فلسطین و اقامه قسط و عدل در منطقه هزینه دادهاند، ما مردم ایران نداده باشیم!
خب، اکنون سؤال مردم در خیابان از اول «جنگ رمضان» این است: چرا ما مردم لبنان و حزبالله را در عمل از خودمان نمیدانیم؟ چرا بر سر شعارهایی که دادیم ـ بحث وحدت جبههها ـ نمیمانیم؟ دیگر باید چه اتفاقی بیفتد تا پاسخ عملیاتی بدهیم؟
خدای متعال در آیاتی که قرائت شد، توبیخ میکند که چرا سخنی را میگویید و کسانی را امیدوار میکنید، اما به آن عمل نمیکنید؟ چرا همچون سدی آهنین در برابر دشمن نمیایستید؟
مطالبه ما پاسخ قاطع و کوبنده در برابر نقضهای متعدد آتش بس در لبنان است. این قاطعیت تنها راه است. همانطور که دیدیم دیروز بعد از بیانیه قاطعانه قرارگاه خاتمالانبیاء چه طور رژیم منحوس از حمله به ضاحیه عقبنشینی کرد.
سیاستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی یکی است و اینکه برخی افرادِ کمخرد میگویند «نباید در زمین بازی رژیم افتاد»، حرف بیاساسی است که صرفاً از روی عافیتطلبی میزنند. ما مردم اجازه نمیدهیم مردم لبنان تنها بمانند و از مسئولان عزیزمان مطالبه داریم که بر سر قول و قراری که به مردم لبنان دادهاند، بمانند.
و السلام علیکم و رحمه الله.
