🔹فریادهای مردم مبعوث شده (۱۳)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه‌ مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، ۲۰/۱/۱۴۰۵

#سخنرانی_حماسی_قرآنی
#ویژه_تجمعات_شبانه

🔻فریاد سیزدهم: سیلیِ قرآن بر صورت آنان که به وعده خدا سوء ظن دارند!
«وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكينَ وَ الْمُشْرِكاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ…» (الفتح: ۶)

ای ملت دلاور و مردم مبعوث شده! امروز می‌خواهیم با هم به سراغ سوره‌ای برویم که رهبر عزیز شهیدمان بر تلاوت آن توصیه‌ها کردند؛ سوره مبارکه فتح. یکی از کلیدواژه‌های تپنده و مهم این سوره، بحث #سوء_ظن_به_خدا و وعده‌های قطعی اوست. مرز میان مؤمنان حقیقی و صفوف منافقان و مشرکان، دقیقاً در همین نقطه و همین ویژگی روشن می‌شود!

قرآن قاطعانه می‌خروشد و سیلیِ محکمی بر صورتِ #جریانِ_نفاق و سازشکار می‌نوازد: «وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكينَ وَ الْمُشْرِكاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصيرا» (الفتح: ۶). در این منطقِ کوبنده، بدگمانی به وعده‌های قطعی و قدرت پروردگار، صفت بارز منافقان و تاریک‌دلان است، نه مؤمنان.
اما در نقطه مقابل، خداوند از مؤمنانی سخن می‌گوید که در دل طوفان‌ها و حوادث، آرامش دارند. چرا؟ چون خیالشان راحت است و به پروردگارشان یقین دارند: «هُوَ الَّذي أَنْزَلَ السَّكينَةَ في قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ لِيَزْدادُوا إيماناً مَعَ إيمانِهِمْ» (الفتح: ۴). آنان به این حقیقت که «وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» استوارانه ایمان دارند و لشکرکشی‌های ظاهری دشمن دلشان را نمی‌لرزاند!

وقتی پیامبر اعظم (ص) در سال ششم فرمان حرکت به سوی مکه را صادر کرد؛ شهری که در چنگال دشمن کینه‌توز بود و مؤمنان را از آن اخراج کرده بودند، زانوهای عده‌ای منافق و سست‌ْایمان لرزید و از همراهی جا ماندند. چرا؟ قرآن پرده از نیت پلیدشان برمی‌دارد: «بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى‌ أَهْليهِمْ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذلِكَ في‌ قُلُوبِكُمْ وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُورا» (الفتح: ۱۲). گمان می‌کردند سپاه اسلام قتل‌عام می‌شود و هرگز زنده به خانه‌شان برنمی‌گردند! و جالب است که خدا می‌فرماید این نظریه و توهمِ شکست، در قلب‌هایشان چه زیبا جلوه کرده بود و به این سوء ظنِ خود چقدر عمیق باور داشتند! به همین دلیل، هنگام بازگشت پیامبر، با دروغ و فریب گفتند: «سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا فَاسْتَغْفِرْ لَنا»(الفتح: ۱۱).
اما خداوند دستشان را رو می‌کند: «يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ في‌ قُلُوبِهِمْ» و به پیامبر دستور می‌دهد که با یک سؤال کوبنده عرش خیالاتشان را بلرزاند: «قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً؟». «اگر خدا بخواهد به شما ضرر يا سودى برساند، در برابر اراده‌اش از دست چه كسى كوچك‌ترين كارى ساخته است‌؟!»

آن‌ها به کدام وعده‌های خدا سوءظن داشتند؟
به اینکه جبهه باطل محکوم به شکست و فرار است:
«وَ لَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لَا نَصِيرًا سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (الفتح: ۲۲ و ۲۳). این سنت لایتغیر و تخلف‌ناپذیر خداست!
به اینکه جبهه حق همیشه دستِ برتر را دارد:
«لَا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُمْ» (محمد: ۳۵). ای لشکر حق! هرگز سستی نورزید و در برابر مستکبران تن به سازش ندهید! شما همواره فاتح و بلندمرتبه‌اید، زیرا خدای مقتدر با شماست!
به اینکه پیروزی در گرو تعداد نیست:
«كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» (بقره: ۲۴۹). با اذن خدا، یک لشکر کوچکِ باایمان، طومارِ امپراتوری‌های بزرگ و پوشالی را در هم می‌پیچد و به زانو درمی‌آورد!
به اینکه قدرت خدا فوق همه قدرت‌هاست:
«إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ» (آل عمران: ۱۶۰). وقتی خدا یاور شماست، هیچ قدرتی، هیچ لشکری و هیچ سلاحی در تمام این عالم نمی‌تواند بر شما چیره شود!
به اینکه در دلِ نبرد، خیر نهفته است:
«كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَ عَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ» (بقره: ۲۱۶). از میدان کارزار نهراسید! در دل این شمشیر زدن‌ها و دل به خطر زدن‌ها، خیرِ عظیم، عزتِ ابدی و فتحِ مبینِ اسلام نهفته است!

ولی ما امروز در میدان حاضریم و داریم تحقق این وعده‌های خدا را به چشم خود می‌بینیم. ما فرزندان عاشوراییم و هیهات که به ذلت تن دهیم! ما در برابر هیمنه پوشالی دشمن زانو نمی‌زنیم و با یقینِ بی‌بدیل به وعده‌های قرآن، تا فتح قله‌ها و نابودی کامل باطل، یک قدم عقب نخواهیم نشست!

[الله اکبر... الله اکبر... الله اکبر...]
[هیهات منا الذله... هیهات منا الذله... هیهات منا الذله...]

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته