🔹 فریادهای مردم مبعوث شده (۱۵)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
(امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵)
#سخنرانی_حماسی_قرآنی
#ویژه_تجمعات_شبانه
🔻 فریاد پانزدهم: قیام برای شکرگزاری؛ رسالت ملت و مسئولان!
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابي لَشَديدٌ... وَ قالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَميعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَميدٌ» (ابراهیم: ۷ و ۸)
و به خاطر بیاورید هنگامی را که پروردگارتان با قاطعیت اعلام داشت: «اگر شکرگزاری کنید، قطعاً بر نعمتهای شما خواهم افزود؛ و اگر ناسپاسی کنید، بیشک عذاب من کوبنده و شدید است!» و موسی گفت: «اگر شما و تمام مردم روی زمین گفران کنید، به خدا زیانی نمیرسد؛ چرا که خداوند، غنیِ مطلق و شایستهی والاترین ستایشهاست!»
ای ملت غیور! ای مردمانِ مبعوثشده در میدانهای جهاد و بیداری!
رهبر مقتدر و جوان انقلاب اسلامی، در پیامِ چهلمین روز شهادت امام شهیدمان و همچنین در پیام روز ملی خلیج فارس، با استناد به همین آیات شریفه، انگشت اشاره را به سمت یک فریضهی حیاتی نشانه رفتند: «شکرگزاری در میدان عمل!»
برادران و خواهران! گام نخستِ شکر، گشودن چشمها بر روی فتوحات و نعمات الهی است. آمریکا را تحقیر کردیم. ابرقدرتی خود را ثابت کردیم. آنانی که چشم بر حقیقت میبندند و با خودباختگی، پیروزیهای متعدد ما در میدان جنگ و عطایای بزرگ پروردگار به این ملت را کوچک میشمارند، طبق صریحِ این آیه، مستوجب عذابی دردناکاند. و چه عذابی بالاتر از آنکه یک جامعه، به جرمِ ندیدنِ قدرت خدا، از برکات و نصرتهای او محروم گردد؟
گام دوم، فریادِ اعتراف است؛ اینکه با صدای رسا بگوییم: «خدایا! تو را سپاس بر این عزت و اقتدار!»
اما گام نهایی... همان گامی که ما را به قلهی «شاکرین» میرساند، قیام در مقامِ عمل و ایستادگی پای این نعمتهاست.
آنچه امروز مورد تأکید رهبر مقتدر انقلاب است، شکرِ عملیِ دو موهبتِ عظیمی است که به بهای خونِ پاکِ شهدایمان به دست آمده است:
نخست؛ نعمتِ «ابر قدرتی جمهوری اسلامی ایران» و افولِ ذلتبارِ استکبار جهانی. شکرِ این نعمت بزرگ چیست؟ مجاهدتِ شبانهروزی و تلاشِ بیوقفه برای ساختنِ «ایرانِ قوی»!
دوم؛ نعمتِ تسلط بر شریانِ حیاتی عالم، «تنگه استراتژیک هرمز»؛ که شکرِ عملیِ آن، اعمالِ اراده و مدیریتِ مقتدرانهی جدیدِ ما بر این گذرگاه است!
معنای این جمله رهبر انقلاب که فریادهای ما در خیابان در نتیجه مذاکرات تأثیرگذار است، به همین معناست. یعنی از مسؤولان بخواهیم که مبادا مذاکرهای بکنید که خدای نکرده مصداق کفران این دو نعمت ارزشمند باشد... حتما مدیریت تنگه هرمز مثل قبل نخواهد شد که اگر بشود، مصداق قطعی کفران نعمت است و حتما دود آن در چشم ملت ایران خواهد رفت.
ای مجاهدانِ خستگیناپذیر! رسالتِ من و شما در این برههی تاریخی چیست؟
فرمانده میدان، تکلیف را روشن کرده است: اول؛ حضور توفنده و خستگیناپذیر در میادین! و دوم؛ مطالبهی قاطع از مسئولین برای ایستادگی و شاکر بودن در عمل!
عزیزان من! خداوندِ متعال، این اقتدار را به ما ارزانی داشت تا ما را در کوره حوادث بیازماید. آیا قدردانِ این عزت هستیم یا به نعمتِ خدا کفر میورزیم؟
اگر شکرِ این اقتدار را بهجا آوریم، برکاتش جهان را خواهد گرفت، و اگر خدای ناکرده کفرانِ نعمت کنیم، در دستگاه کبریاییِ حق خللی وارد نمیشود، بلکه دودِ این غفلت در چشم خودمان خواهد رفت!
بشنوید این کلامِ شکوهمندِ قرآن را در سوره نمل، آنجا که وصیِ سلیمان، تختِ بلقیس را در یک چشمبرهمزدن حاضر میکند و سلیمانِ نبی در اوج قدرت میگوید:
«هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَني أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ...»
«این از فضل پروردگار من است! تا مرا بیازماید که شکرگزارم یا کفران میکنم! و هر کس شکر کند، به نفع خود شکر کرده است... و پروردگار من، غنی و کریم است!» (نمل: ۴۰)
ای ملتِ مبعوثشده! ای حماسهآفرینان!
از امشب، رساتر و کوبندهتر از شبهای پیش، شکرگزاریِ عملی و ایستادگی را از خود و از مسئولینِ امر فریاد بزنیم و مطالبه کنیم!
دست به دعا برمیداریم:
اللَّهُمَّ لَا تُغَيِّرْ مَا بِنَا مِنْ أَنْعُمِكَ وَ اجْعَلْنَا لِأَنْعُمِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَ لآِلَائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
